Pexels (CC0)
#WijZijnHier

Wat kan jij doen voor nieuwkomers? ‘Onverschilligheid kan niemand zich permitteren’

Ze botst er vaak mee op muren, maar sinds OKAN-leerkracht Lies Gallez met haar blogberichten de wereld waarin vluchtelingen en migranten leven dichter bij ons brengt, krijgt ze evengoed regelmatig de vraag van mensen of ze ook iets kunnen doen. En daarop zegt ze volmondig ‘Ja!’.
Kleiton Santos / Pixabay (CC0)
#WijZijnHier

Hoe gaat het? Het mentale welzijn van anderstalige nieuwkomers tijdens de lockdown

OKAN-leerkracht Lies Gallez vraagt zich in deze tweede lockdown af hoe anderstaligen zich staande houden in deze extreme omstandigheden. Tijdens de eerste lockdown zag ze al anderstalige leerlingen, blootgesteld aan stress en angst, in isolement wegkwijnen. Wie springt voor hen in de bres?
Marco Verch  (CC BY 2.0)
#WijZijnHier

Het mondmasker in de onthaalklas voor nieuwkomers

Lies Gallez, leerkracht in een onthaalklas voor anderstalige nieuwkomers, heeft er net de eerste week schoolweek op zitten - mét mondmasker. ‘Door het mondmasker in de klas gaat er iets belangrijk verloren. Want taal is een menselijk gegeven en de sleutel tot verbinding.’
© Lies Gallez
#WijZijnHier

Poëzie in de klas brengt de hele wereld met zich mee

Poëzie in de OKAN-klas dient meer dan het doel om een nieuwe taal te leren. Leerkracht Lies Gallez brengt het doelbewust haar klaslokaal binnen. Niet alleen om de grijze muren op te fleuren, maar ook om zovele kleurrijke verhalen de klas binnen te brengen.
CC0
#WijZijnHier

Als minderjarige naar België gehaald, om dan verstoten te worden door haar moeder

Blogster Lies Gallez tekende het verhaal van Ashia op. Zestien was ze, toen ze naar België kwam. Hoopvol, om herenigd te worden met haar moeder en hier naar school te kunnen gaan. Maar die hoop maakte snel plaats voor onzekerheid, toen bleek dat van moederliefde weinig sprake was.
#WijZijnHier

Leerlingen kunnen vaak niet praten over het geweld van hun verleden. Ze hebben er de taal niet voor

Lies Gallez begint maandag aan haar vierde jaar als lerares in de onthaalklas voor anderstalige nieuwkomers (OKAN). ‘De enige zekerheid die ik vooraf heb, is dat diversiteit in mijn klas een feit zal zijn. En dat integratie kans op slagen heeft, wanneer we samen werken aan een nieuwe toekomst.'
CC0
#WijZijnHier

‘Mijn uiterlijk zegt niets over wie ik echt ben’

Tien leerlingen zitten in de OKAN-klas van Wereldblogger Lies Gallez. Negen nationaliteiten, vier religies en negen moedertalen brengen ze er elke dag samen. Behalve het onder de knie krijgen van een nieuwe taal, leren ze er ook letterlijk en figuurlijk hun weg vinden in hun nieuwe land. 
CC0
#WijZijnHier

‘Ik was altijd bang om te leven. Hier ben ik eindelijk vrij’

Tien leerlingen zitten er de OKAN-klas van Lies Gallez. Behalve het leren van een nieuwe taal, leren ze letterlijk en figuurlijk hun weg vinden in een nieuw land. Wat helpt hen daarbij, of wat zit hen in de weg? Voelen zij zich er al thuis? Hoe kijken zij naar het land waarin ze nu wonen? En wat houdt hen bezig?
© Lies Gallez
#WijZijnHier

Hoe menselijk is een opsluiting van een achttienjarige weesjongen in 127Bis?

Lies Gallez leerde als leerkracht aan anderstalige nieuwkomers de achttienjarige Malinese vluchteling Omar kennen. Voor zijn uitzetting naar Duitsland door de Dublinprocedure, zat de weesjongen twee maanden vast in het gesloten centrum 127Bis. Lies zocht hem daar op. 
#WijZijnHier

Niemand wil ze hebben: de status van een Dublinvluchteling

Lies Gallez is ongerust. Omar, een negentienjarige Malinese jongen die ze een jaar geleden leerde kennen, verdween enkele weken geleden van de radar. Zijn gsm-nummer is afgesloten. Via Instagram en facebook is hij niet meer te bereiken. In zijn laatste berichten galmde het van de wanhoop en onmacht. 
© Charis Bastin
#WijZijnHier

Nooit meer thuiskomen voor een niet-begeleide minderjarige vluchteling in België

Ik ontmoet Amir* op de speelplaats, waar hij met gebogen hoofd tegen een muur leunt. Ik zeg zijn naam. Hij reageert niet. Ik weet niet of ik het juist uitspreek. En ik besef dat dit eigenlijk het begin van alles is: ik weet zo weinig over hem.
public domain (CC0)
#WijZijnHier

Achter de schermen van het onmenselijke Duitse asielbeleid

Een jaar geleden leerde Lies Gallez de Malinese vluchteling Omar kennen. Omar ontvluchtte zijn land en kwam via een omweg in België terecht. Maar omdat zijn vingerafdrukken in Duitsland werden genomen, werd hij in het kader van de Dublin Verordening naar dat land teruggestuurd.