© Emmy Elleboog / KU Leuven
Opinie

‘Wie een probleem blootlegt wordt zelf het probleem’

Van mensen met sleutelposities in de maatschappij horen we telkens een bepaald narratief waarmee ze erin slagen van slachtoffers daders te maken. Dat schrijft Nozizwe Dube, masterstudente Rechten.
© Brecht Goris
Column

“Vrijhavens” en de ruimte om jong te mogen zijn

Jongeren in Vlaanderen en Brussel hebben meer vrijhavens nodig waar ze kunnen experimenteren, creëren en zichzelf kunnen zijn. Een pleidooi van MO*-columniste Nozizwe Dube. 
© Brecht Goris
Column

‘Heeft Vlaanderen dan de slechte allochtonen gekregen?’

Er gaat geen dag voorbij zonder dat iemand het heeft over integratie, allochtonen en alle andere minderheden die je je kan bedenken. Onlangs was Unia de kop van jut voor de N-VA, wat bij MO*columniste Nozizwe Dube de vraag deed rijzen waarom Vlaams minister Liesbeth Homans geen beleid uitstippelt om institutioneel racisme tegen te ga ...
© Brecht Goris
Column

Laten we beginnen met onze privileges te erkennen

Een van de redenen waarom maatschappelijke debatten vandaag zo moeizaam verlopen heeft onder andere te maken met het feit dat het voor velen van ons niet lukt om onze individuele privileges te erkennen en te aanvaarden, zegt Nozizwe Dube.
© Brecht Goris
Column

Het ene glazen plafond is het andere niet

De verkiezing van Clinton als eerste vrouwelijke president, zou op verschillende manieren een symbolische overwinning geweest zijn, zegt MO*Columniste Nozizwe Dube. Maar denk niet dat zo’n gebeurtenis een overwinning zou zijn voor alle vrouwen wereldwijd. Integendeel.
© Brecht Goris
Column

België, wat ga jij doen met jouw duistere koloniale geschiedenis?

Nozizwe Dube vraagt zich af waarom mensen discussies over het duistere verleden van onze kolonialistische voorvaderen omzeilen. Hoe kan Jan, Laura of Bert vandaag verantwoordelijk zijn voor de daden van Leopold II? Wàt we met deze geschiedenis doen, daarentegen, dat hebben we wel in handen.
© Brecht Goris
Column

Generaties moeten opnieuw met elkaar leren samenleven

‘It takes a village to raise a child’, is een leuze die Nozizwe regelmatig hoorde toen ze opgroeide in haar geboorteland Zimbabwe. In België stelde ze vast dat deze leuze eigenlijk ook van toepassing is op ouderen. Eens ouderen naar een woonzorgcentrum verhuizen bijvoorbeeld, verdwijnen ze uit beeld. Generaties leven niet meer met, maar ...
© Brecht Goris
Column

Wanneer wordt iemand zoals ik Vlaming?

‘De dood van Ramzi Mohammed Kaddouri liet mij, net zoals vele anderen, niet onberoerd’, zegt columniste Nozizwe Dube. ‘Naast de schok van sommige reacties op zijn dood, heeft het voor mij een andere vraag weer in het vizier gebracht die ik anders probeer te vermijden. Vlaming: wanneer wordt iemand zoals ik dat?’
© Brecht Goris
Column

Brexit: de zoveelste slag in het gezicht voor jongeren?

'Brexit means Brexit', kondige kervers premier Theresa May aan. Maar wat betekent het voor de jongeren? Nozizwe Dube pluist het uit. 
© Brecht Goris
Column

Het minste wat we minderjarige vluchtelingen kunnen bieden, is zekerheid

In 2010 leerde Nozizwe Dube als nieuwe inwoonster van dit land haar eerste woordjes Nederlands. Als “ervaringsdeskundige” maakt ze zich vandaag zorgen over de toekomst van de nieuwe jonge vluchtelingen. Ze vraagt zich af wat Theo Francken bezielt om opvangcentra te sluiten en niet-begeleide jongeren, die vooral nood hebben aan stabilite ...
© Brecht Goris
Column

Twee minuten racisme maken me strijdvaardig voor de rest van mijn leven

Racisme leeft, en voor sommige mensen is het een bijna dagelijkse ervaring, weet Nozizwe Dube. Hoe kan een politicus vandaag de dag polariserende uitspraken als ‘alle Aziaten hebben wellicht een hoger IQ dan zwarten’ uitkramen? Is Filip Dewinter met zijn gedachten niet verder geraakt dan het koloniale tijdperk? ...
© Brecht Goris
Column

Ik denk aan 2050, Vlaamse politici kijken liever niet verder dan 2020

Nozizwe Dube was onlangs een van de sprekers op de Vlaamse Klimaattop. Haar redenen om zich zorgen te maken beginnen bij haar opa, betreffen de jeugd van vandaag en eindigen niet bij de kinderen waar ze nu nog niet aan denkt. ‘Een langetermijnvisie ontbreekt, en dat baart mij zorgen.’

Pagina's