© Brecht Goris
Column

Ze hebben het wel geweten

Spreken of toch maar zwijgen, dat kan het verschil maken, zegt Jan Mertens. Van koopzondagen tot Amerikaanse verkiezingen: 'Zij die op de eerste rij getuige zijn van een sluipende ontrafeling van alles wat waardig zou moeten zijn in een democratie, zijn niet onwetend, maar medeplichtig.'
© Brecht Goris
Column

Vertragen om te voelen

Soms ben je veel. Soms ben je afwezigheid. Soms besef je dat je een kwetsbaar kruispunt bent van verhalen en stromen. In urgente tijden is het soms goed om even te vertragen om dat te voelen, schrijft Jan Mertens in zijn column. En daar zijn ook de verhalen van onze voorouders.
© Brecht Goris
Column

De ogen van onze kinderen

Soms hakt het er wel een beetje in. Beelden van een bloedrode hemel. Een wereld in brand, en zoveel verlies. MO*columnist Jan Mertens vraagt zich af hoe hij zou reageren als hij kinderen had die hem de pertinente vraag stelden waarom zijn generatie niet meer deed om al dit klimaatonheil te voorkomen.
© Brecht Goris
Column

Het is warm, het is weekend, ZE KOMEN! Stop de treinen

Wat er zich afspeelde aan de Belgische kust in volle hittegolf, is slechts een symptoom van een dieperliggend probleem, stelt Jan Mertens.  Maar we willen alleen maar naar die symptomen kijken. Wat er werkelijk achter schuilt willen we niet weten. ‘Maar we zullen moeten leren het strand dat ons nog rest rechtvaardig te verdelen.’
© Brecht Goris
Column

Over mondmaskerpijn en het weggooien van zorg voor anderen

Terwijl de dingen kantelen en de vermoeidheid net voor de vakantie toeslaat, zoekt Jan Mertens naar kleine woorden. Want de stilte die daarin rust kan ons misschien wel een soort schaduwplekje geven in deze onzekere dagen.
© Brecht Goris
Column

Een innerlijke reis

Het gevoel dat bijna alles weer mag heeft ook iets verwarrends. Waar willen we dan zo snel weer opnieuw naartoe? Zou er ook een ander soort reis mogelijk zijn? En zegt dat iets over de liefde?
© Brecht Goris
Column

Stilte in tijden van verlies

De voorbije weken was er soms te veel lawaai waar stilte beter was geweest. En omgekeerd. Misschien kunnen we leren om af en toe in stilte te kijken. Naar het water. Want het water kan ons iets leren, schrijft columnist Jan Mertens.
© Brecht Goris
Column

Waar we liever niet aan denken

De grote uitdagingen die er waren voor deze coronacrisis zijn niet weg, integendeel zelfs. De uiterst moeilijke situatie waarin we ons nu bevinden zal ook niet zomaar leiden tot een betere wereld. Die hoop krijg je niet cadeau. Hoop is geen zekerheid. De keuzes die we nu maken zullen daar mee over beslissen.
(c) Brecht Goris
Column

Rijk zijn in begrenzing

Misschien zijn deze moeilijke dagen een kans om te kijken naar alles wat is, bedenkt Jan Mertens zich. 'En te kijken naar wat vrijheid kan betekenen.'
© Brecht Goris
Column

Over verdriet en de wind

Het is goed dat we ruimte maken voor het verdriet dat we voelen door de klimaatverandering. Het kan ons dichter bij elkaar brengen, vindt Jan Mertens. 'We kunnen onze kinderen laten zien hoe wij stotteren en falen, maar tegelijk proberen er het beste van te maken.'
© Brecht Goris
Column

Een nogal suffige vrijheid

Hoe vrij zijn we als we gewoon doen wat alle anderen doen?, vraagt columnist Jan Mertens zich af. Misschien is het in tijden van acute klimaatcrisis wel goed om eens rustig na te denken over de zogenaamde rationaliteit van de consument. En misschien is het wel goed dat we onszelf iets meer als een burger gaan zien in ons idee van vrijheid.
© Brecht Goris
Column

Misschien zijn de zelfverklaarde realisten wel de bange gelovigen

Het is merkwaardig hoe in de klimaatdiscussie zogenaamde "realisten" de anderen ervan beschuldigen "gelovigen" te zijn, vindt Jan Mertens. Er zijn wel meer woorden die als een omkering van zichzelf worden gebruikt. En misschien is dat niet zonder betekenis.

Pagina's